آب بندی و جلوگیری از نفوذ رطوبت نما و دیوار باران گیر با مواد نانو

دیوارهای جانبی و نماهایی که مستقیماً در معرض باد و باران قرار دارند، ممکن است به‌مرور از قسمت‌های متخلخل، ترک‌ها، بندها و اتصالات آب جذب کنند. نتیجه این نفوذ می‌تواند به شکل لکه نم، تغییر رنگ یا آسیب پوشش داخلی دیوار دیده شود.

برای عایق رطوبتی دیوار باران گیر، اولین مرحله پیدا کردن مسیر ورود آب است. اگر نما دارای ترک، بندکشی فرسوده یا درز باز باشد، این نقاط باید قبل از اجرای پوشش سطحی ترمیم شوند؛ زیرا مواد آب‌گریز به‌تنهایی جایگزین ترمیم ترک و درز باز نیستند.

پس از آماده‌سازی سطح، در نماهای مناسب می‌توان از مواد نانو آب‌گریز استفاده کرد. این مواد برای سطوحی مانند سنگ، آجر، سیمان و سایر مصالح معدنی متخلخل عرضه می‌شوند و هدف آنها کاهش جذب آب از سطح است.

نوع عایق باید متناسب با جنس نما انتخاب شود. یک ماده مناسب برای سطح سیمانی الزاماً بهترین انتخاب برای هر نوع سنگ یا آجر نیست. وضعیت زیرسازی، پوشش‌های قبلی و میزان جذب سطح نیز در انتخاب روش آب‌بندی اهمیت دارند.

در ساختمان‌های مرتفع نیز، در صورت مناسب بودن شرایط دسترسی، امکان آب بندی نما و دیوار باران گیر بدون داربست و با دسترسی طنابی وجود دارد.

برای بررسی اولیه می‌توان تصویر کامل دیوار باران‌گیر، قسمت‌های ترک‌خورده و محل مشاهده نم در داخل ساختمان را ارسال کرد تا قبل از انتخاب مواد نانو، مسیر احتمالی نفوذ رطوبت بررسی شود.